JAMAICA KINCAID'İN AT THE BOTTOM OF THE RIVER ADLI ESERİNDE ARDIŞIK DİZELERDE KİMLİK ARAYIŞI

Jamaica Kincaid’s first book and first short story collection At the Bottom of the River is a work which offers the reader a pithy and lyrical style by which the author reflects the merging of the real and imaginary world of a young Antiguan girl growing into adulthood. The curt stories in the book are inter-related since they relate to some slices of the life of an unnamed female narrator. The aim of this article is to depict some of the most significant features which are believed to prove that the work can bear the epithet “prose poem”. During the study it has been observed that the work can also be considered to be a type of ‘poetic prose’. Yet, considering that both ‘prose poem’ and ‘poetic prose’ are close to each other in the sense that both of them are the genres “jumping the fence”, in other words, both genres exceed the boundaries of both poetry and prose, and thus that they are hybrid genres, I have seen no drawbacks of analyzing the collection in the perspective of prose poem. Briefly, the aim of this study is to reveal the poetic features in the work written in prose. When the images, metaphors, similes and symbols are explored in the stories in the collection, it has been observed that these figures of speech serve to illustrate the main character’s quest for identity and her depiction of her self which she gains at the end. For this reason, the study concurrently highlights the theme of search for an identity which is revealed in Kincaid’s book by means of the use of images and symbols.

Jamaika Kincaid’in ilk kitabı ve ilk kısa öykü koleksiyonu At the Bottom of the River, okuyucuya, çocukluktan yetişkinliğe doğru yol alan genç bir Antiguan kızın gerçek ve hayali dünyasının birleşimini yansıtan özlü ve lirik tarzda bir eserdir. Kitaptaki kısa öyküler, isimsiz bir kadın anlatıcının hayatından bazı kesitler sunduğu için birbiriyle ilişkilidir. Bu makalenin amacı, eserin “nesir şiir” sıfatını taşıyabileceğini kanıtladığına inanılan en önemli özelliklerinden bazılarını tasvir etmektir. Çalışma sırasında eserin bir tür “şiirsel nesir” olarak da değerlendirilebileceği görülmüştür. Ancak hem ‘nesir şiir’ hem de ‘şiirsel nesir’in her ikisinin de “çitten atlayan” türler olması bakımından birbirine yakın olduğu, başka bir deyişle, her iki türün de hem şiirin hem de nesrin sınırlarını aştığı düşünüldüğünde ve dolayısıyla melez türler olduklarından, öyküleri nesir şiir açısından incelemekte bir sakınca görmedim. Kısaca bu çalışmanın amacı düzyazı olarak kaleme alınan eserdeki manzum özellikleri ortaya koymaktır. Koleksiyondaki öykülerde yer alan imgeler, eğretilemeler, teşbihler ve semboller incelendiğinde, bu söz sanatlarının ana karakterin kimlik arayışını ve sonunda kazandığı benlik tasvirini resmetmeye hizmet ettiği gözlemlenmiştir. Bu nedenle çalışma, Kincaid’in kitabında imge ve sembollerin kullanımıyla ortaya koyduğu kimlik arayışı temasını da vurgulamaktadır.