DİSTOPİK FİLMLERDE YAPAY ZEKÂ ANLATISI BAĞLAMINDA M3GAN FİLMİNİN GÖSTERGEBİLİMSEL ANALİZİ

Since its invention, cinema has constantly changed by combining the real and imaginary worlds. In the 20th century, technology has influenced the production process and content of cinema, making visual and special effects the main element of the narrative. With technological advances, old stories have been re-adapted and films such as War of the Worlds, Dune and The Lord of the Rings have been remade. In dystopian narratives, totalitarian systems and modern society are criticized, while artificial intelligence developments have brought new concerns to cinema. Dystopian narratives use dark characters and figures to convey fear and criticize totalitarian systems and modern society. Criticism of modernity and consumer society is at the center of these narratives, signaling the collapse of systems. Developments in artificial intelligence have brought technological concerns to the cinema and films such as 2001: A Space Odyssey, Terminator and The Matrix have dealt with human-machine relations and the threats of artificial intelligence. Such films question the limits of human nature and technology and open up the possible dangers of the future for discussion. Today, with the widespread use of artificial intelligence, these concerns have found more space in cinema. Androids and cybernetic robots have been used in the narration of problems caused by artificial intelligence, and the concept of childhood has been handled as an element of fear in dystopian films. The movie M3GAN deals with the interaction between artificial intelligence and children from a dystopian perspective. The film shows how the emotional bond between humans and technology has been lost over time since the need for and creation of M3GAN, and how this bond has turned into dependence as time passes. In this study, a semiotic analysis of the film M3GAN was conducted, focusing on dystopian narratives in the history of cinema and the use of artificial intelligence. Some scenes in the movie are evaluated with film analysis methods.

Sinema, icadından bu yana gerçek ve hayal dünyalarını birleştirerek sürekli değişim göstermiştir. 20. yüzyılda teknoloji, sinemanın üretim sürecini ve içeriğini etkileyerek görsel ve özel efektleri anlatımın temel unsuru haline getirmiştir. Teknolojik gelişmelerle eski öyküler yeniden uyarlanmış, Dünyalar Savaşı, Dune ve Yüzüklerin Efendisi gibi filmler yeniden çekilmiştir. Distopik anlatılarda, totaliter sistemler ve modern toplum eleştirileri yapılırken, yapay zekâ gelişmeleri sinemaya yeni endişeler getirmiştir. Distopik anlatılarda, karanlık karakterler ve figürler kullanılarak korku aktarımı sağlanırken totaliter sistemler ve modern toplum eleştirileri yapılmıştır. Modernite ve tüketim toplumuna yönelik eleştiriler, bu anlatıların merkezindedir ve sistemlerin çöküşünü işaret eder. Yapay zekâdaki gelişmeler, teknoloji kaynaklı endişeleri sinemaya taşımış ve 2001: A Space Odyssey, Terminator, Matrix gibi filmler insan-makine ilişkileri ve yapay zekâ tehditlerini işlemiştir. Bu tür filmler, insan doğası ve teknolojinin sınırlarını sorgulatarak gelecekteki olası tehlikeleri tartışmaya açmaktadır. Günümüzde yapay zekânın yaygınlaşması ile bu endişeler sinemada daha fazla yer bulmuştur. Androidler ve sibernetik robotlar, yapay zekâ kaynaklı sorunların anlatımında kullanılmış, çocukluk kavramı distopik filmlerde korku unsuru olarak ele alınmıştır. M3GAN filmi ise yapay zekâ ve çocuk etkileşimini distopik bir bakış açısıyla ele almıştır. Film, M3GAN'a ihtiyaç duyulup yaratılışından itibaren insan ve teknoloji arasındaki duygusal bağın zamanla nasıl kaybolduğunu ve bu bağın zaman geçtikçe nasıl bağımlılığa dönüştüğünü göstermektedir. Bu çalışmada, sinema tarihindeki distopik anlatılar ve yapay zekânın kullanımı üzerine odaklanarak M3GAN filmine dair göstergebilimsel analizler yapılmıştır. Filmdeki bazı sahneler, film analizi yöntemleriyle değerlendirilmiştir.