YAN CÜMLELERİN DİLBİLGİSEL ANLAMLI SÖZCÜK DEĞERİNDE KULLANIMI
Öz
Kendi iç yapısında gösterdiği dizimsel özellikleri sebebiyle cümlesel bir değere ve bir başka cümle içindeki kullanımı itibariyle de bir sözcük değerine sahip olan yan cümleler, dilbilgisel bir görev üstlendiğinde mevcut cümlesel değerini yitirerek sadece sözcük değeriyle varlık göstermeye başlamaktadır. Böylece, sözdizimsel bir kuruluştan dilbilgisel görevli bir dil birimine dönüşüm gerçekleşmektedir. Böyle bir oluşumla karşımıza çıkabilecek yapılar, cümlede sözcük türü bakımından ya bağlaç ya da pekiştireç değeriyle kullanılmaktadır. Bu da bu tür yapıları cümlede isim, sıfat, zarf veya zamir göreviyle bulunabilen yan cümle örneklerinden ayıran özelliklerin başında gelmektedir. Bu çalışmada, bu tür yapıların neler olduğu konusu sorgulanmış ve bu konunun yan cümlelerin dilbilgisel anlama geçmesi bağlamında ele alınması önerilmiştir.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- AKSAN, Doğan (2009). Anlambilim, Ankara: Engin Yayın Evi.
- ANAR, İhsan Oktay (2010). Puslu Kıtalar Atlası, İstanbul: İletişim Yayınları.
- ATABAY, Neşe; ÖZEL, Sevgi; KUTLUK, İbrahim (2003). Sözcük Türleri, İstanbul: Papatya Yayıncılık.
- ATAY, Oğuz (2013). Bir Bilim Adamının Romanı, İstanbul: İletişim Yayınları.
- BAYKURT, Fakir (2013). Yılanların Öcü, İstanbul: Literatür Yayıncılık.
- BİLGİN, Muhittin (2006). Anlamdan Anlatıma Türkçemiz, Ankara: Anı Yayıncılık.
- DELİCE, İbrahim (2007). Türkçe Sözdizimi, İstanbul: Kitabevi.
- DELİCE, İbrahim (2008). Sözcük Türleri, Sivas: Asitan Yayıncılık.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
-
Bölüm
-
Yazarlar
Yayımlanma Tarihi
9 Kasım 2015
Gönderilme Tarihi
9 Kasım 2015
Kabul Tarihi
-
Yayımlandığı Sayı
Yıl 1970 Cilt: 39 Sayı: 2
