SINIF ÖĞRETMENLERİNİN FEN BİLİMLERİ ÖĞRETİMİNDE OKUL DIŞI ÖĞRENME ORTAMLARINA YÖNELİK GÖRÜŞLERİ

Burak Güveri; Ahmet Turan Orhan

TR EN

SINIF ÖĞRETMENLERİNİN FEN BİLİMLERİ ÖĞRETİMİNDE OKUL DIŞI ÖĞRENME ORTAMLARINA YÖNELİK GÖRÜŞLERİ

Öz

Bu çalışmanın amacı sınıf öğretmenlerinin okul dışı öğrenme ortamlarına yönelik görüşlerinin incelenmesidir. Bu araştırmada nitel bir yöntem olan fenomenoloji deseni kullanılmıştır. Araştırmanın çalışma grubunu, 2022-2023 eğitim öğretim yılında İç Anadolu Bölgesi’nde yer alan bir ilin resmi ilkokullarında görev yapan ve maksimum çeşitlilik esasına göre seçilen 20 sınıf öğretmeni oluşturmaktadır. Araştırmadan elde edilen verilerin çözümlenmesinde MAXQDA 2018 yazılım programı kullanılmıştır. Araştırma sonuçlarına göre sınıf öğretmenlerinin okul dışı öğrenmeyi tanımlarken daha çok okul dışı öğrenme ortamlarının gerçekleştiği yerlerden bahsettikleri ve bu tanımlarda en çok müze ile kütüphane yanıtlarını kullandıkları görülmüştür. Sınıf öğretmenleri okul dışı öğrenme ortamlarını kullanırken soru-cevap gibi geleneksel yöntem ve tekniklerden daha fazla yararlandıklarını belirtmişlerdir. Sınıf öğretmenlerin büyük bir bölümü hizmet içi veya hizmet sonrası eğitimlerin yok denecek kadar az olduğu aynı zamanda verilen eğitimlerin teorik kalması ve yüz yüze gerçekleşmemesi gibi nedenlerle etkisiz olduğu vurgusunda bulunmuşlardır. Sınıf öğretmenlerine göre okul dışı öğrenme ortamlarının kullanılması fen bilimlerinin öğreniminde büyük fayda sağlarken uygulamada yaşadıkları zorlukları maddi konular, ulaşım, öğrencilerin kontrolü ve güvenlik faktörü olarak ifade etmişlerdir. Araştırma sonuçları incelendiğinde eğitim fakültelerinde okul dışı öğrenme ortamlarında gerçekleşen eğitim öğretim faaliyetlerine dönük uygulama ağırlıklı derslere ve okul dışı öğrenme ortamlarına yönelik hizmet içi kurslara daha fazla ağırlık verilmesi önerilmektedir.

Anahtar Kelimeler

CLASSROOM TEACHERS' VIEWS ON OUT-OF-SCHOOL LEARNING ENVIRONMENTS IN SCIENCE TEACHING

Abstract

The aim of this study is to explore the views of classroom teachers on out-of-school learning environments. Phenomenological design, which is a qualitative method, was used in this study. The study group of the research consists of 20 classroom teachers working in public primary schools in one province of Central Anatolia region in the academic year 2022-2023, who were selected based on maximum diversity. MAXQDA 2018 software was used to analyze the data obtained from the study. According to the results of the study, it was observed that classroom teachers mostly mentioned the places where out-of-school learning environments take place when defining out-of-school learning and mostly used the responses of museum and library in these definitions. Classroom teachers stated that they benefit more from traditional methods and techniques such as question-answer when using out-of-school learning environments. Most of the classroom teachers emphasized that in-service or post-service training is almost non-existent and that the training that is provided is ineffective because it is theoretical and not face-to-face. According to the classroom teachers, although the use of out-of-school learning environments offers great benefits in science learning, they expressed the difficulties they experienced in practice as financial issues, transport, control of pupils and the safety factor. When considering the results of the research, it is recommended that more emphasis be placed on application-oriented courses for educational activities in out-of-school learning environments and on in-service courses for out-of-school learning environments in faculties of education.

Keywords

Kaynakça

Ay, Y., Anagün, Ş. S., & Demir, Z. M. (2015). Sınıf öğretmeni adaylarının fen öğretiminde okul dışı öğrenme hakkındaki görüşleri. Electronic Turkish Studies, 10(15).103-118.
Bilir, M. (2007). Non-formal education implementations in Turkey: Issues and latest challenges. International Journal of Lifelong Education, 26(6), 621-633.
Demir, E. & Çetin, F. (2022). Öğretmenlerin okul dışı öğrenme faaliyetlerine yönelik tutumları. Gazi Üniversitesi Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi, 42(2), 1443-1461.
Durukan, Ü. G., Batman, D., & Aslan, A. (2022). The analysis of middle school science course contents of out-of-school learning environment guidebooks. Bartın University Journal of Faculty of Education, 11(3), 517-542.
Erdoğan, A. (2023). Sınıf öğretmenlerinin okul dışı öğrenme ortamları kullanımlarına yönelik öz yeterlik algılarının incelenmesi. [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi]., Hacettepe Üniversitesi.
Erten, Z. & Taşçi, G. (2016). Fen bilgisi dersine yönelik okul dışı öğrenme ortamları etkinliklerinin geliştirilmesi ve öğrencilerin bilimsel süreç becerilerine etkisinin değerlendirilmesi. Erzincan Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 18(2), 638- 657.
Fırat Durdukoca, Ş. (2023). Okul dışı öğrenme ortamları ve faaliyetlerine yönelik temel eğitim öğretmen adaylarının görüşleri ve yeterlik algıları. EKEV Akademi Dergisi, (93), 421-442.
Janiuk, R. (2013). Usefulness of out-of-school learning in science education. Journal of Baltic Science Education, 12(2), 128-129. https://doi.org/10.33225/jbse/13.12.128

Küçük, A., & Yıldırım, N. (2021). Okul dışı öğrenme ortamlarında işlenen insan ve çevre ünitesinin akademik başarı üzerindeki etkisi. Fen Bilimleri Öğretimi Dergisi, 9(2), 205-264.
Laçin Şimşek, C. (2020). Giriş. C. Laçin Şimşek (Ed.), Fen öğretiminde okul dışı öğrenme ortamları (2. baskı, s. 1-18). Pegem Akademi.
Marchant, E., Todd, C., Cooksey, R., Dredge, S., Jones, H., Reynolds, D., ... & Brophy, S. (2019). Curriculum-based outdoor learning for children aged 9-11: A qualitative analysis of pupils’ and teachers’ views. PloS one, 14(5), 1-24.
MEB. (2019). Millî eğitim bakanlığı okul dışı öğrenme ortamları kılavuzu. Millî Eğitim Bakanlığı.
MEB. (2024). Fen bilimleri dersi (ilkokul ve ortaokul 3, 4, 5, 6, 7 ve 8. sınıflar) öğretim programı, Türkiye yüzyılı maarif modeli. Millî Eğitim Bakanlığı.
Metin, M., Oker, E., & Kirmizigül, A. S. (2022). The ınvestigation of the research on out-of-school learning activities in Turkey: a systematic review. Journal of Science Learning, 5(3), 509-519.
Orhan Özen, S., Derin, T., & Atan, Z. (2023). Hayvanat bahçesinde oyunlaştırma: bir okul dışı öğrenme etkinliği. Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 59, 266-283. https://doi.org/10.9779.pauefd.1185942
Özcan, İ., & Kara, Y. (2024). Atıklar ve geri dönüşüm konusunun öğretimine yönelik okul dışı öğrenme etkinliklerinin başarı, kabul ve görüşler üzerine etkisinin araştırılması. Journal of Computer and Education Research, 12(23), 184-208. https://doi.org/10.18009/jcer.1409921
Selanik-Ay, T., & Erbasan, Ö. (2016). Views of classroom teachers about the use of out of school learning environments. Journal of Education and Future, (10), 35-50.
Sözer, Y., & Oral, B. (2016). Sınıf içi öğrenmeleri destekleyen okul dışı aktif öğrenme süreci: Bir meta-sentez çalışması. International Journal of Eurasia Social Sciences, 7(22), 278- 310.

Ayrıntılar

Birincil Dil

Türkçe

Konular

Eğitim Sosyolojisi

Bölüm

Araştırma Makalesi

Yazarlar

Burak Güveri
0000-0001-6801-4730
Türkiye

Ahmet Turan Orhan ^*
0000-0001-9613-3761
Türkiye

Yayımlanma Tarihi

30 Aralık 2024

Gönderilme Tarihi

16 Ağustos 2024

Kabul Tarihi

18 Kasım 2024

Yayımlandığı Sayı

Yıl 2024 Cilt: 48 Sayı: 2

IZ

https://izlik.org/JA54AL52NX

Kaynak Göster

RIS / Bibtex

APA

Güveri, B., & Orhan, A. T. (2024). SINIF ÖĞRETMENLERİNİN FEN BİLİMLERİ ÖĞRETİMİNDE OKUL DIŞI ÖĞRENME ORTAMLARINA YÖNELİK GÖRÜŞLERİ. Cumhuriyet Üniversitesi Fen-Edebiyat Fakültesi Sosyal Bilimler Dergisi, 48(2), 179-188. https://izlik.org/JA54AL52NX